Dijital dönüşüm, günümüz iş dünyasında sadece teknolojik bir yenilenmeyi değil, aynı zamanda kurum kültürünün ve stratejik yapının köklü bir biçimde yeniden yapılandırılmasını ifade etmektedir. Yeni yazılımlar oluşturmak, yeni teknolojik cihazları örgüte kazandırmak tek başına yeterli olmamaktadır. Çünkü, bu sürecin başarısı, teknolojik altyapıdan ziyade insan odaklı bir yaklaşım olan değişim yönetiminin etkinliğine bağlıdır. Değişim sürecinde çalışanlara karşı şeffaf ve çift yönlü iletişim mekanizmaları uygulanmadıkça dönüşümün başarılı şekilde hayata geçirilmesi zor olacaktır. Çalışmada, dijitalleşmenin getirdiği yeniliklerin sürdürülebilir kılınabilmesi için örgütsel uyum, direnç mekanizmaları ve dönüşüm modelleri temel eksenler olarak ele alınmıştır. Örgütsel uyum, dijital vizyonun tüm departmanlar ve çalışan seviyelerinde ortak bir amaç olarak benimsenmesini hedefler. Stratejik hedefler ile bireysel yetkinliklerin entegre edilmesi, dönüşümün önündeki engelleri kaldırmaktadır. Ancak bu süreçte karşılaşılan en büyük engel örgütsel dirençtir. Bu doğrultuda çalışmada örgütsel direnç literatürüne değinilmiştir. Bilinmezlik korkusu, iş güvencesi kaygısı ve alışılmış iş yapış biçimlerine olan bağlılık, çalışanların yeni sistemlere karşı defansif bir tutum geliştirmesine neden olmaktadır. Bu direncin yönetilmesi; şeffaf bir iletişim stratejisi, sürekli eğitim desteği ve liderliğin süreci her aşamada sahiplenmesiyle mümkündür. Bu bilgiler ışığında, bu çalışmada, dijital dönüşüm ve değişim yönetimi literatüründen yola çıkarak örgütsel direnç, örgütsel uyum, dönüşüm modelleri detaylı şekilde ele alınmıştır. Dönüşümün önündeki engelleri ve bunlara yönelik çözüm önerilerine çalışmada yer verilmiştir. Bununla birlikte dijitalleşme yolculuğunda insan faktörünü merkeze alarak organizasyonların nasıl bir evrim geçirmesi gerektiği bütüncül bir bakış açısıyla ortaya koyulmuştur.